Klik op foto voor vergroting
Klik op foto voor vergroting
Klik op foto voor vergroting
Klik op foto voor vergroting
Klik op foto voor vergroting
Klik op foto voor vergroting
Klik op foto voor vergroting
Klik op foto voor vergroting
Klik op foto voor vergroting
Klik op foto voor vergroting
Klik op foto voor vergroting
Klik op foto voor vergroting
Klik op foto voor vergroting

Heidi, april-mei 2006

Bericht geplaatst op: 18-09-2006 om 21:35


Heidi Kinders, dochter van de ĎBoss Henkí vergezelde -voor de eerste keer- eind april 2006 haar vader tijdens zijn reis en werkzaamheden in Bangladesh.

Bij aankomst zie je honderden mensen zwaaien
Half april ben ik samen met mijn vader Henk Kinders naar het warme en indrukwekkende Bangladesh afgereisd. Zodra je in de hoofdstad bent geland, bemerk je meteen de chaotische cultuur.
Waar zijn de koffers en de dozen met medische apparatuur? Komen ze wel binnen op de band zoals aangegeven en hoe krijgen we ze zonder gedonder en betalingen door de douane?
Moe van de reis, snel even een douche, en daarna naar het kantoor van Friendship om de werkzaamheden, die we gaan uitvoeren op de Lifebuoy, voor te bereiden.
Alles in dit land gaat langzaam en komt waarschijnlijk voor een groot deel door de moeilijke communicatie want Engels spreken en schrijven is slechts weggelegd voor een klein deel van de bevolking.
Met een watervliegtuig gaan we naar het schip de Lifebuoy en bij aankomst zie je honderden mensen zwaaien op een zandwal en de bemanning staat op het dek van de boot. Ze zijn enthousiast, Boss Henk is terug en nu zelfs met zijn dochter.

Elke morgen zie je de rijen patiŽnten wachten
Maar er moet gewerkt worden, dus na een kop thee, mogen de eerste patiŽnten in de stoel. De patiŽnten zitten heel stil,, zeuren niet, tenminste dat kunnen wij dan toch niet verstaan, en zijn vooral heel dankbaar.
Als tandarts daar ben je ook zo ongeveer arts want er wordt van alles aan je voorgelegd, en je ziet patiŽnten met heel veel verschillende aandoeningen.
En zoveel kinderen, de mensen doen hier niet aan familie planning dus 10 kinderen is heel normaal en de gemiddelde leeftijd is hier slechts 42 jaar. Als je overdag even vanaf het dek naar de wal kijkt zie je de kinderen spelen, ze zijn de hele dag in de weer met boomtakken en dan springen ze weer in het water. Als ze je zien dan roepen ze, ze willen met je spelen, je goed kunnen bekijken want blank zijn, blauwe ogen hebben en blond haar, dat is toch wel heel bijzonder.
Rond 17.00 uur zit het werk erop en gaat de bemanning aan wal, met een bal, die wij hadden meegenomen, gaan we met het hele dorp volleyballen.

De mensen zijn gastvrij en je voelt je welkom
Elke dag gaat er een groep van 3 para medici het veld in om op locatie te gaan werken en om het met eigen ogen te kunnen zien ben ik ook een dag meegegaan.
Na 2 Ĺ uur varen op een bamboe bootje komen we aan op een eilandje. De mensen en vooral heel veel kinderen staan al te wachten.
Midden op het eilandje staat een hut met een dak van golfplaat, en 3 houten banken met 1 gammele tafel en om de beurt mogen de patiŽnten naar binnen waar ze worden onderzocht en medicijnen worden uitgedeeld.
De mensen zijn gastvrij. Ik werd meegenomen naar een bamboe hutje, ze pakken je hand, lachen verlegen en laten je de woning zien, praten kon ik niet met ze, maar je voelt je welkom en ze gaan zelfs een glas water halen.

Kom je snel weer?
Weggaan was moeilijk want je hebt het gevoel dat je ze in de steek laat en de bemanning wordt tijdens je verblijf familie.
De stroom met patiŽnten blijft doorgroeien, en er wordt gevraagd of je snel weer komt.
Nog ťťn blik naar de boot vanuit het watervliegtuig, en terug naar het schone, geordende, stressvolle Nederland.

Nu ik weer thuis bent lijkt het een droom, een droom die een zeer warm gevoel afgeeft. Je gaat van het land en de mensen houden!
Heidi Kinders

reisverslagen

 

Archief

 

11-04-2008
Praktische zaken m.b.t. de reis


 

07-05-2008
Pjotr en Michelle, december 2005


 

18-09-2006
Rob Schmidt, maart 2006


 

18-09-2006
Henk, april 2005


 

03-02-2010
Over de reistijd


 

16-10-2007
De eerste operaties, juli 2006


 

07-09-2006
Schizis inventariseren


 

07-10-2006
Visum voor Bangladesh


 

18-09-2006
Reisadvies


 

20-04-2014
Weer reist BHSN-team naar Bangladesh


 

11-10-2006
Dubai


 

17-04-2008
Verslag Vriendschap & BHSN 11-21/11/07


 

17-04-2008
Janesh Pillay en Puck van der Wouden over tien fantastische dagen


 

21-11-2006
Excursies


 

10-01-2007
Henk`s kerstdagen 2006 vlogen voorbij


 

24-09-2007
Henk`s voorjaarsmissie was een bijzondere ervaring


 

22-09-2007
Eva de Jong doet uitgebreid verslag


 

31-05-2012
Eva en Olaf de Jong opnieuw naar Bangladesh


 

18-08-2009
John, Heidi en Chris in Bangladesh


 

29-12-2008
Puck en Wibien oktober 2008


 

18-02-2009
John, Heidi en Chris naar Bangladesh


 

18-08-2009
Olaf naar Bangladesh


 

18-08-2009
School of Hope


 

25-11-2010
Aswolk doet BHSn-inzet in Bangladesh wankelen


 

08-01-2010
Puck van der Wouden in Bangladesh


 

25-11-2010
Opnieuw BHSn vrijwilligers naar Bangladesh


 

25-11-2010
Twee tandartsen in april en mei in Bangladesh aan het werk


 

07-11-2011
Olaf en Eva de Jong aan het werk


 

25-02-2011
30 januari .. weer vier BHSn-ers naar Bangladesh


 

31-05-2012
Thom Linsen aan het werk


 

31-05-2012
Jolanda van Hal: ``It`s an experience``


 

19-07-2012
Puck en Wibien weer thuis


 

20-04-2014
BHSn-team naar Bangladesh


 

Doe een donatie via banknummer BHS 1047.15.375 | IBAN: NL68 RABO 0104715375 te Zevenaar

tandheelkundige hulp

tandheelkundige hulp

de praktijk aan boord

reisverslagen

reisverslagen

- van reizen door vrijwilligers
- info over de reistijd
- praktische zaken m.b.t. de reis
- visumaanvraag

overige hulp

overige hulp

- hulp vanaf een boot
- schizis
- andere problemen dan schizis
- staaroperaties

friendship en bhsn

friendship en bhsn

- organisatievorm
- doelstellingen

sponsoring

sponsoring

- 22.000 euro
- huwelijkskado`s
- parels uit Bangladesh
- snert en Bangladesh

bangladesh

bangladesh

informatie en hyperlinks